กรรมสูตร - กรรมเก่า กรรมใหม่ ความดับแห่งกรรม และปฏิปทาอันเป็นเครื่องให้ถึงความดับกรรม

ดูกรภิกษุทั้งหลาย 

เราจักแสดงกรรมทั้งใหม่และเก่า ความดับแห่งกรรม และปฏิปทาอันเป็นเครื่องให้ถึงความดับแห่งกรรม ท่านทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย 

ก็กรรมเก่าเป็นไฉน 

จักษุอันบัณฑิต พึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัย ทั้งหลายปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา 

หูอันบัณฑิต พึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัย ทั้งหลายปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา

จมูกอันบัณฑิต พึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัย ทั้งหลายปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา 

ลิ้นอันบัณฑิต พึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัย ทั้งหลายปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา 

กายอันบัณฑิต พึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัย ทั้งหลายปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา 

ใจอันบัณฑิตพึงเห็นว่าเป็นกรรมเก่า อันปัจจัยปรุงแต่งแล้ว สำเร็จด้วยเจตนา เป็นที่ตั้งแห่งเวทนา 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย

นี้เราเรียกว่า กรรมเก่า ฯ 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย 

ก็กรรมใหม่เป็นไฉน 

กรรมที่บุคคลทำด้วย กาย วาจา ใจ ในบัดนี้ นี้เราเรียกว่า กรรมใหม่ ฯ 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย 

ก็ความดับแห่งกรรมเป็นไฉน 

นิโรธที่ถูกต้องวิมุตติ เพราะความดับแห่งกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม นี้เราเรียกว่า ความดับแห่งกรรม ฯ 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย 

ปฏิปทาอันเป็นเครื่องให้ถึงความดับแห่งกรรมเป็นไฉน 

อริยมรรคมีองค์ ๘ ประการ คือ 

สัมมาทิฏฐิ ๑ 

สัมมาสังกัปปะ ๑ 

สัมมาวาจา ๑ 

สัมมากัมมันตะ ๑ 

สัมมาอาชีวะ ๑ 

สัมมาวายามะ ๑ 

สัมมาสติ ๑

สัมมาสมาธิ ๑ 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย 

นี้เราเรียกว่า ปฏิปทาอันเป็นเครื่องให้ถึงความดับกรรม ฯ 

ดูกรภิกษุทั้งหลาย 

กรรมเก่า กรรมใหม่ ความดับแห่งกรรมและปฏิปทาอัน เป็นเครื่องให้ถึงความดับกรรม เราได้แสดงแล้วแก่ท่านทั้งหลายด้วยประการดังนี้แล 

กิจใดแล อันเราผู้ศาสดา ผู้แสวงหาประโยชน์เกื้อกูล ผู้อนุเคราะห์แก่สาวกทั้งหลาย พึงทำ กิจนั้นเราทำแล้วเพราะอาศัยความอนุเคราะห์

ดูกรภิกษุทั้งหลาย 

นั่นโคนไม้ นั่นเรือนว่างเปล่า เธอทั้งหลาย จงพยายาม อย่าประมาท อย่าได้เป็นผู้มีความเดือดร้อนใจในภายหลัง นี้เป็นอนุศาสนีของเรา เพื่อเธอทั้งหลาย ฯ 

จบสูตรที่ ๑

____________

พระไตรปิฎกไทย (ฉบับหลวง) เล่มที่ ๑๘ ข้อที่ ๒๒๗ - ๒๓๑