กาลทาน ๕ ประการนี้
๕ ประการเป็นไฉน
คือ ทายก (ผู้ให้ทาน) ย่อมให้ทานแก่ผู้มาสู่ถิ่นของตน ๑
ทายก (ผู้ให้ทาน) ย่อมให้ทานแก่ผู้เตรียมจะไป ๑
ทายก (ผู้ให้ทาน) ย่อมให้ทานในสมัยข้าวแพง ๑
ทายก (ผู้ให้ทาน) ย่อมให้ข้าวใหม่แก่ผู้มีศีล ๑
ทายก (ผู้ให้ทาน) ย่อมให้ผลไม้ใหม่แก่ผู้มีศีล ๑
ดูกรภิกษุทั้งหลาย
กาลทาน ๕ ประการนี้แล ฯ
ผู้มีปัญญา รู้ความประสงค์ ปราศจากความตระหนี่ ย่อมให้ทานในกาลที่ควรให้
เพราะผู้ให้ทานตามกาลในพระอริยเจ้าทั้งหลาย ผู้ปฏิบัติซื่อตรง
ผู้มีใจคงที่ เป็นผู้มีใจผ่องใสทักขิณาทานจึงจะมีผลไพบูลย์
ชนเหล่าใด
ย่อมอนุโมทนาหรือช่วยเหลือในทักขิณาทานนั้น
ทักขิณาทานนั้นย่อมไม่มีผลบกพร่อง เพราะการอนุโมทนาหรือการช่วยเหลือนั้น
แม้พวกที่อนุโมทนา
หรือช่วยเหลือ ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งบุญ
เพราะฉะนั้น ผู้มีจิตไม่ท้อถอยจึงควรให้ทานในเขตที่มีผลมาก บุญทั้งหลายย่อมเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในปรโลก ฯ
__________
พระไตรปิฎกไทย (ฉบับหลวง) เล่มที่ ๒๒ ข้อที่ ๓๖
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น