ดูกรภิกษุทั้งหลาย
ธรรม ๕ ประการ ย่อมไม่ละภิกษุบางรูปที่ทุรพล เป็นไข้ เธอนั้นพึงหวังผลนี้ คือ จักทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุติ ปัญญาวิมุติ อันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไป ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่ ต่อกาลไม่นานเลย
ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน ?
คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้
ย่อมพิจารณาเห็นว่า ไม่งามในกาย ๑
มีความสำคัญว่า เป็นของปฏิกูลในอาหาร ๑
มีความสำคัญว่า ไม่น่ายินดีในโลกทั้งปวง ๑
พิจารณาเห็นว่า ไม่เที่ยงในสังขารทั้งปวง ๑
มีมรณสัญญาปรากฏขึ้นด้วยดี ณ ภายใน ๑
ดูกรภิกษุทั้งหลาย
ธรรม ๕ ประการนี้ย่อมไม่ละภิกษุบางรูปที่ทุรพล เป็นไข้ เธอนั้นพึงหวังผลนี้ คือ จักทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุติ ปัญญาวิมุติ อันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไป ด้วยปัญญาอันยิ่งเองในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่ ต่อกาลไม่นานเลย
_________________
พระไตรปิฎกไทย (ฉบับหลวง) เล่มที่ ๒๒ ข้อ ๑๒๑
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น